twitter
rss

   Ένα απλό παράδειγμα σε όλους μας, για να μας θυμίσει ότι δεν πρέπει να κρίνουμε τίποτα και κανέναν απλά και μόνο από το «περιτύλιγμα»... τα πιο πολύτιμα «δώρα» είναι συνήθως πιο βαθιά κρυμμένα!  
   Πείτε στον πατέρα σας όσα δεν του έχετε πει ακόμη...ή απλά πείτε του.. "Σ΄αγαπώ Μπαμπά!"
Διαβάστε περισσότερα...

Θεσσαλονίκη: Στις 3/6 ανοίγει τις πύλες του το Φεστιβάλ Βιβλίου

Ξεκινά για 35η συνεχή χρονιά στην παραλία της Θεσσαλονίκης το Φεστιβάλ Βιβλίου της πόλης. Με σύνθημα «το βιβλίο είναι παντός καιρού» το Πανελλήνιο Φεστιβάλ βιβλίου Θεσσαλονίκης θα διαρκέσει από 3 έως 19 Ιουνίου στην παραλία του Λευκού Πύργου. Η φετινή γιορτή είναι αφιερωμένη στον ποιητή Γιώργο Βαφόπουλο, για τα 20 χρόνια απ το θάνατο του αλλά και στο επετειακό «Έτος Αριστοτέλη- 2400 χρόνια».
Στα στεγασμένα περίπτερα που έχουν ήδη στηθεί στην παραλία εκτίθενται και διατίθενται προς πώληση, περί τους 30.000 τίτλους βιβλίων από την ελληνική ξένη βιβλιοπαραγωγή και απο 100 εκδοτικούς οίκους της χώρας. Την έκθεση θα πλαισιώσουν δεκάδες εκδηλώσεις και δράσεις (παρουσιάσεις βιβλίων, μουσικές βραδιές, συζητήσεις) που διοργανώνει στην κεντρική εξέδρα του ο Σύνδεσμος Εκδοτών Βόρειας Ελλάδας.
Τα περίπτερα των εκδοτών θα είναι ανοιχτά καθημερινά από τις 18.30 ως τις 23.00 και τις Κυριακές και πρωινά από τις 11.00 -13.30 και απ τις 18.30 -23.00.
 
Διαβάστε περισσότερα...





"Πάνος Ζώης - Η αυλή (Χ. Γκατζόφλιας - Λ. Αντωνιάδης)"
 
 
Το πρώτο τραγούδι "Η Αυλήμε ερμηνευτή τον Πάνο Ζώη,
κυκλοφορεί επίσημα από την 1η Μαΐου.
 
__________________________________

Ο Χάρης Γκατζόφλιας, έχοντας στο ενεργητικό του μουσικές θεατρικές παραστάσεις, 
αλλά και πρωτότυπες μουσικές συνθέσεις για τον κινηματογράφο, 
συναντά το νεοφερμένο στιχουργό Λάζαρο Αντωνιάδη
σε μια σύνθετη επιλογή επτά τραγουδιών· ακουσμάτων από την ευρωπαϊκή κουλτούρα,
τις μυρωδιές της Ανατολής και την πολύπλευρη ακουστική της Μεσογείου,
ερμηνευμένα από τους Θοδωρή ΒουτσικάκηΠάνο Ζώη, Κωνσταντίνα Πάλλα, Κική Τσαλίκη
​Μέλα Γεροφώτη και Νόνικα Μαλκουτζή.

Η σύνθεση του πρώτου κύκλου δημιουργίας τους έχει πυρήνα
τη δυναμική συνάντηση των σουρεαλιστικών στοιχείων και τη λατρεία των εικονοπλαστικών κειμένων.
Επτά τραγούδια για μια γενιά που περνά και μια γενιά που επιστρέφει στις ρίζες της.

Ένα άλμπουμ με φυσικό ήχο που δεν αναλώνεται στις ηλεκτρονικές συνθήκες της εποχής.
Αφημένο για να αποδώσει τις μουσικές φόρμουλες και να ενισχύσει την εγγραφή με όσο πιο φυσικό τρόπο γίνεται.

Οι φωνές μονοπωλούν το ενδιαφέρουν, αφού δεν υπάρχουν φωνητικά.

Το βιβλίο cd γεννήθηκε από την ανάγκη της φυσικής εξέλιξης του απτού προϊόντος, παρ' όλο που τείνει η εξάλειψή του.
Η επιμέλεια του εικαστικού ανήκει
στον Ζαχαρία - Ραφαήλ Σεφερίδη (Zack Sef Photography).
Μια ιδιαίτερη αποτύπωση.
 
Ένα άλμπουμ από τους δημιουργούς και τους ερμηνευτές του
που ισάξια κρατούν τους ρόλους.

 

Επ. παραγωγής: Χ. Γκατζόφλιας & Λ. Αντωνιάδης
Ενορχηστρώσεις: Χ. Γκατζόφλιας

 Το βιβλίο cd "Στων Άγιων τα νερά"

Κυκλοφορεί από τα μέσα Μαΐου από τις Εκδόσεις Μετρονόμος.
Διαβάστε περισσότερα...


Η "Μηχανή του Χρόνου" σκιαγραφεί
το χρονικό της Άλωσης.
Διαβάστε περισσότερα...

Η είσοδος του Μωάμεθ Β΄ στην Κωνσταντινούπολη (πίνακας του Ζαν-Ζοζέφ Μπενζαμέν Κονστάντ, 19ος αιώνας)



Από τις αρχές του 1453 ο Μωάμεθ προετοιμαζόταν για την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης. Με έδρα την Ανδριανούπολη συγκρότησε στρατό 150.000 ανδρών και ναυτικό 400 πλοίων. Ξεχώριζε το πυροβολικό του, που ήταν ό,τι πιο σύγχρονο για εκείνη την εποχή και ιδιαίτερα το τεράστιο πολιορκητικό κανόνι, που είχαν φτιάξει Σάξωνες τεχνίτες. Στις 7 Απριλίου, ο σουλτάνος έστησε τη σκηνή του μπροστά από την Πύλη του Αγίου Ρωμανού και κήρυξε επίσημα την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης.

Ο αγώνας ήταν άνισος για τους Βυζαντινούς, που είχαν να αντιπαρατάξουν μόλις 7.000 άνδρες, οι 2.000 από τους οποίους μισθοφόροι, κυρίως Ενετοί και Γενουάτες, ενώ στην Πόλη είχαν απομείνει περίπου 50.000 κάτοικοι με προβλήματα επισιτισμού.


Η Βασιλεύουσα περιβαλλόταν από ξηράς με διπλό τείχος και τάφρο. Το τείχος αυτό, που επί 1000 χρόνια είχε βοηθήσει την Κωνσταντινούπολη να αποκρούσει νικηφόρα όλες τις επιθέσεις των εχθρών της, τώρα ήταν έρμαιο του πυροβολικού του σουλτάνου, που από τις 12 Απριλίου άρχισε καθημερινούς κανονιοβολισμούς.
Οι Τούρκοι προσπάθησαν πολλές φορές να σπάσουν την αλυσίδα που έφραζε τον Κεράτιο κόλπο και προστάτευε την ανατολική πλευρά της Κωνσταντινούπολης. Στις 20 Απριλίου ένας στολίσκος με εφόδια υπό τον πλοίαρχο Φλαντανελλά κατορθώνει να διασπάσει τον τουρκικό κλοιό μετά από φοβερή ναυμαχία και να εισέλθει στον Κεράτιο, αναπτερώνοντας τις ελπίδες των πολιορκούμενων.
Ο Μωάμεθ κατάλαβε αμέσως ότι μόνο το πυροβολικό του δεν έφθανε για την εκπόρθηση της Πόλης, εφόσον παρέμεινε απρόσβλητος ο Κεράτιος. Με τη βοήθεια ενός ιταλού μηχανικού κατασκεύασε δίολκο και τη νύχτα της 21ης προς την 22α Απριλίου, περίπου 70 πλοία σύρθηκαν από τον Βόσπορο προς τον Κεράτιο. Η κατάσταση για τους πολιορκούμενους έγινε πλέον απελπιστική, καθώς έπρεπε να αποσπάσουν δυνάμεις από τα τείχη για να προστατεύσουν την Πόλη από την πλευρά του Κεράτιου, όπου δεν υπήρχαν τείχη.
Η τελική έφοδος των Οθωμανών έγινε το πρωί της 29ης Μαΐου 1453. Κατά χιλιάδες οι στρατιώτες του Μωάμεθ εφόρμησαν στη σχεδόν ανυπεράσπιστη πόλη και την κατέλαβαν μέσα σε λίγες ώρες. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, που νωρίτερα απέκρουσε με υπερηφάνεια τις προτάσεις συνθηκολόγησης του Μωάμεθ, έπεσε ηρωικά μαχόμενος. Αφού έσφαξαν τους υπερασπιστές της Πόλης, οι Οθωμανοί Τούρκοι προέβησαν σε εκτεταμένες λεηλασίες και εξανδραποδισμούς. Το βράδυ, ο Μωάμεθ ο Πορθητής εισήλθε πανηγυρικά στην Αγία Σοφία και προσευχήθηκε στον Αλλάχ «αναβάς επί της Αγίας Τραπέζης», όπως αναφέρουν οι χρονικογράφοι της εποχής.
Διαβάστε περισσότερα...


Δημοσιεύτηκε στις 26 Οκτ 2012
Ένα εκπληκτικό ντοκυμαντέρ από την εκπομπή «Οι φάκελοι».
Διαβάστε περισσότερα...



Μία ταινία και μία αρχή για τον Ποντιακό Ελληνισμό
(Παρουσίαση 14/2/2009)
Το έργο «Περιμένοντας τα Σύννεφα» βασίστηκε στην αληθινή ιστορία της μικρής Ποντίας που επέζησε της γενοκτονίας ζώντας όμως δεκαετίες με άλλο όνομα στην Τουρκία και το οποίο ανέθρεψε μαζί με την κόρη του ένας Τούρκος αξιωματικός. Όταν πεθαίνει η θετή αδελφή της, αναπολώντας τα σύννεφα θυμάται το παρελθόν της και με τη βοήθεια ενός Έλληνα που επισκέφθηκε το χωριό της, ύστερα από πενήντα χρόνια ανακαλύπτει την αληθινή της καταγωγή και έρχεται στη Θεσσαλονίκη για να συναντήσει τον αδελφό της. Τα έργο εγκρίθηκε στον αντίστοιχο διαγωνισμό ευρωπαϊκού κινηματογράφου, χρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση πριν τέσσερα χρόνια με το ποσό των 2,5 εκατ. ευρώ και την κινηματογράφηση ανέλαβε η εταιρεία Silk Road Film Production που εδρεύει στο Παρίσι. Το έργο έχει την πρωτοτυπία ότι παίζουν Τούρκοι, Έλληνες, Πόντιοι που ζουν στην Ελλάδα και Ποντιόφωνοι μουσουλμάνοι ηθοποιοί, και οι διάλογοί τους παραμένουν όπως είναι πρωτότυποι. 
Τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν στη Ριζούντα και την Τρίπολη του Πόντου, στα Πριγκηπόνησα, στην πλατεία Αριστοτέλους της Θεσσαλονίκης, στο Επταπύργιο, στα χωριά της Δράμας, Μαρμαριά, Νικηφόρος και Υψηλή Ράχη καθώς και στην Καβάλα, στην παλιά πόλη και στο Υδραγωγείο. Η δημιουργία του έργου συνάντησε το ζήλο και το πάθος του παραγωγού Μπεχρούζ Χασεμιάν, ο οποίος δε φείσθηκε κόπων και εξόδων για την επιτυχία της παραγωγής. Στην ιστορική και φωτογραφική ενίσχυση του έργου συνέβαλλαν ο Δήμος Καλαμαριάς και το Ιστορικό Αρχείο Προσφυγικού Ελληνισμού και ο καθηγητής Κώστας Φωτιάδης.
Μέσα από το έργο και τα πραγματικά γεγονότα που έχει καταγράψει, προβάλλεται ένα μέρος της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και στοχεύει στην ιστορική αποκατάσταση της μνήμης των θυμάτων, ως βάση της πραγματικής φιλίας των λαών. Η αναγνώριση του διαπραχθέντος εγκλήματος, η συγγνώμη από την τουρκική ηγεσία και λαό θα είναι ένα βήμα μπροστά για την αναγέννηση του τουρκικού λαού και την πορεία του προς την απελευθέρωση και τον εκδημοκρατισμό.

Ο συγγραφέας Γεώργιος Ανδρεάδης, γεννήθηκε στις παράγκες της Καλαμαριάς, το 1936. Φοίτησε στο Κολέγιο ΑΝΑΤΟΛΙΑ, με υποτροφία και μετά σπούδασε Πολιτική Οικονομία, στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, στη Γερμανία. Ασχολούμενος με τα εθνικά μας θέματα, έχει επισκεφθεί τη γη των προγόνων μας, στη Μαύρη Θάλασσα, 52 φορές, από το 1960 μέχρι το 1998 και έχει δημοσιεύσει 35 βιβλία μέχρι τώρα, σχετικά με το χώρο εκείνο, πολλά από τα οποία κυκλοφόρησαν και στην αγγλική, γερμανική, ρωσική, τουρκική και κουρδική γλώσσα.
Το βιβλίο του ΤΑΜΑΜΑ, βραβεύτηκε το 1992 στην Κωνσταντινούπολη, με το βραβείο ΙΠΕΚΤΣΗ, αλλά και απελάθηκε ο ίδιος από την Τουρκία, στις 5 Δεκεμβρίου 1998, εξαιτίας της επιρροής, που επέφεραν πέντε από τα βιβλία του, σε τουρκική έκδοση, στο χώρο της διανόησης και της νεολαίας, στη γείτονα χώρα.
Το Δεκέμβριο του 2000, η Ακαδημία Αθηνών, βράβευσε το συγγραφέα Γεώργιο Ανδρεάδη, δια χειρός του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κωστή Στεφανόπουλου, δια το συγγραφικό του έργο, αλλά και δια την αφύπνιση των εναπομεινάντων εξισλαμισθέντων Ποντίων της Μαύρης Θάλασσας.
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΜΑΜΑ:
«Οταν ήρθε και η σειρά του, ο Παπαγιάννης σήκωσε τον άρρωστο αδερφό του από το κρεβάτι και πήγαν στο προαύλιο της εκκλησίας. Εκεί ήταν όλη η χριστιανική Εσπιε.
480 ψυχές ξεκίνησαν την Κυριακή 16 Νοεμβρίου 1916, ώρα 11, για το δρόμο του Γολγοθά.
Μόλις οι τελευταίοι χριστιανοί άφηναν το χωριό παίρνοντας το δρόμο για τα βουνά, φανατισμένοι Νεότουρκοι Τσέτες μαζεύτηκαν κοντά στο τζαμί. Από απέναντι και μέσα από το παράθυρο, ο Τούρκος γείτονας Ιμπραχήμ παρακολουθούσε με αγωνία να δει τι θα κάμουν.
Σε λίγο έσπασαν την πόρτα του Παπαγιάννη, άρχισαν να πετάνε έξω τα υπάρχοντα του και ετοιμάζονταν για την μοιρασιά. Τότε η ψυχή του Ιμπραχήμ δεν άντεξε για το κακό που γινόταν στους γείτονές του και ιδιαίτερα στον φίλο του τον Παπαγιάννη. Ανοιξε την πόρτα, έτρεξε στην αυλή του Παπαγιάννη και φώναξε στους πλιατσικολόγους:
Αλλαχτάν μπουλ (από το Θεό να το βρείτε.)
Ηταν το μόνο που πρόλαβε να φωνάξει ο Ιμπραχήμ, αφού η κατάρα του έσβησε με ένα πυροβολισμό. Η σφαίρα βρήκε τον Ιμπραχήμ στο μέτωπο και τον έριξε κάτω νεκρό….
Τέσσερις μέρες πέρασαν σαν αιώνας, από την ημέρα που ξεκίνησαν από την Εσπιε. Μέσα σε 4 μέρες, ο Παπαγιάννης έχασε τον αδελφό του και τον αγαπημένο του γιο που με τόσες προσδοκίες έφερε στον κόσμο. Τίποτε πια δεν τον ενδιέφερε. Ούτε που θα πάνε, ούτε αν θα σωθούν, ή αν θα χαθούν. Το ξημέρωμα βρήκε και άλλους νεκρούς. Τα περισσότερα θύματα ήταν μικρά παιδιά. Συνολικά 20 άτομα πέθαναν εκείνο το βράδυ. Μετά από ταλαιπωρίες και πορείες δυόμισι μηνών τα υπολείμματα ενός ζωντανού χωριού έφτασαν στη Σεβάστεια, μόνο…38 ψυχές. »

Διαβάστε περισσότερα...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
back to top